یا مَنْ تَبارَکَ اسْمُهُ، یا مَنْ تَعالى جَدُّهُ، یا مَنْ لا اِلهَ غَیْرُهُ، یا مَنْ جَلَّ ثَناَّئُهُ، یا مَنْ تَقَدَّسَتَ اَسْماَّئُهُ،

یا مَنْ یَدُومُ بَقاَّئُهُ، یا مَنِ الْعَظَمَهُ بَهاَّئُهُ، یا مَنِ الْکِبْرِیاَّءُ رِداَّئُهُ، یا مَنْ لا تُحْصى الاَّئُهُ،

یا مَنْ لا تُعَدُّ نَعْم اَّئُهُ (۷۶)



اى که نامش بزرگ است، اى که اقبال او بلند استة، اى که معبودى جز او نیست،

اى که برجسته است ثنا و مدحش، اى که پاکیزه است نامهایش،

اى که بقایش همیشگى است، اى که عظمت جلوه او است، اى که بزرگى در بر او است،

اى که نیکیهایش به حساب درنیاید، اى که نعمتهایش شماره نشود (۷۶)