متن و ترجمه صفحه 520 و 521 !!!
آیات صفحات 520/521
وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشًا فَنَقَّبُوا فِي الْبِلَادِ هَلْ مِنْ مَحِيصٍ ﴿٣٦﴾
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِمَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ ﴿٣٧﴾
وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَمَا مَسَّنَا مِنْ لُغُوبٍ ﴿٣٨﴾
فَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ ﴿٣٩﴾
وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ ﴿٤٠﴾
وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ ﴿٤١﴾
يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ ﴿٤٢﴾
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَإِلَيْنَا الْمَصِيرُ ﴿٤٣﴾
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۚ ذَٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ ﴿٤٤﴾
نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ ۖ وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ ۖ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخَافُ وَعِيدِ ﴿٤٥﴾
وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا ﴿١﴾
فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا ﴿٢﴾
فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا ﴿٣﴾
فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا ﴿٤﴾
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ﴿٥﴾
وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ ﴿٦﴾
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ﴿٧﴾
إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ ﴿٨﴾
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ﴿٩﴾
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ﴿١٠﴾
الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ ﴿١١﴾
يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ ﴿١٢﴾
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ ﴿١٣﴾
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٤﴾
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿١٥﴾
آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ ﴿١٦﴾
كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ﴿١٧﴾
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿١٨﴾
وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ﴿١٩﴾
وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ ﴿٢٠﴾
وَفِي أَنْفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿٢١﴾
وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ﴿٢٢﴾
فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ ﴿٢٣﴾
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ ﴿٢٤﴾
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ﴿٢٥﴾
فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ﴿٢٦﴾
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٢٧﴾
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ ﴿٢٨﴾
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ﴿٢٩﴾
قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ﴿٣٠﴾
ترجمه صفحات 520/521
چه بسیار اقوامى را که پیش از آنها هلاک کردیم، اقوامى که از آنان قویتر بودند و شهرها (و کشورها) را گشودند; آیا راه فرارى (از عذاب الهى) وجود دارد! (36)
در این تذکرى است براى آن کس که عقل دارد، یا گوش دل فرادهد در حالى که حاضر باشد! (37)
ما آسمانها و زمین و آنچه را در میان آنهاست در شش روز ( شش دوران) آفریدیم، و هیچ گونه رنج و سختى به ما نرسید! (با این حال چگونه زنده کردن مردگان براى ما مشکل است؟!) (38)
در برابر آنچه آنها مى گویند شکیبا باش، و پیش از طلوع آفتاب و پیش از غروب تسبیح و حمد پروردگارت را بجا آور، (39)
و در بخشى از شب او را تسبیح کن، و بعد از سجده ها! (40)
و گوش فرا ده و منتظر روزى باش که منادى از مکانى نزدیک ندا مى دهد، (41)
روزى که همگان صیحه رستاخیز را بحق مى شنوند; آن روز، روز خروج (از قبرها) است! (42)
ماییم که زنده مى کنیم و مى میرانیم، و بازگشت تنها بسوى ماست! (43)
روزى که زمین به سرعت از روى آنها شکافته مى شود و (از قبرها) خارج مى گردند; و این جمع کردن براى ما آسان است! (44)
ما به آنچه آنها مى گویند آگاهتریم، و تو مامور به اجبار آنها (به ایمان) نیستى; پس بوسیله قرآن، کسانى را که از عذاب من مى ترسند متذکر ساز (وظیفه تو همین است)! (45)
به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى
سوگند به بادهائي كه ابرها را به حركت در مي آورند (و گرد و غبار و بذرهاي گياهان را). (۱)
و سپس سوگند به ابرهائي كه بار سنگيني (از باران) با خود حمل مي كنند. (۲)
و سپس سوگند به كشتيهائي كه به آساني به حركت در مي آيند. (۳)
و سوگند به فرشتگاني كه كارها را تقسيم ميكنند. (۴)
(آري سوگند به همه اينها) كه آنچه به شما وعده داده شده است قطعا راست است. (۵)
و بدون شك جزاي اعمال واقع شدني است. (۶)
قسم به آسمان كه داراي چين و شكنهاي زيباست! (۷)
كه شما در گفتاري مختلف و گوناگون هستيد. (۸)
كساني از ايمان به آن (روز جزا) منحرف مي شوند كه از قبول حق سر باز ميزنند. (۹)
كشته شوند دروغگويان (و مرگ بر آنها!). (۱۰)
همانها كه در جهل و غفلت فرو رفته اند. (۱۱)
و پيوسته سؤ ال مي كنند روز جزا چه موقع است؟! (۱۲)
(آري) همان روزي است كه آنها را بر آتش مي سوزانند! (۱۳)
بچشيد عذاب خود را، اين همان چيزي است كه درباره آن عجله داشتيد! (۱۴)
پرهيزگاران در باغهاي بهشت و در ميان چشمه ها قرار دارند. (۱۵)
و آنچه پروردگارشان به آنها مرحمت كرده دريافت مي دارند زيرا آنها پيش از آن (در سراي دنيا) از نيكوكاران بودند. (۱۶)
آنها كمي از شبها را مي خوابيدند. (۱۷)
و در سحرگاهان استغفار ميكردند. (۱۸)
و در اموال آنها حقي براي سائل و محروم بود. (۱۹)
و در زمين آياتي براي طالبان يقين است. (۲۰)
و در وجود خود شما (نيز آياتي است) آيا نمي بينيد؟! (۲۱)
روزي شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده مي شود. (۲۲)
سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه اين مطلب حق است همانگونه كه شما سخن ميگوئيد! (۲۳)
آيا خبر مهمان هاي بزرگوار ابراهيم به تو رسيده است ؟ (۲۴)
در آن زمان كه بر او وارد شدند و گفتند: سلام بر تو! او گفت سلام بر شما كه جمعيتي ناشناخته ايد! (۲۵)
و به دنبال آن پنهاني به سوي خانواده خود رفت و گوساله فربه (و برياني را براي آنها) آورد. (۲۶)
و آنرا نزديك آنها گذارد (ولي با تعجب ديد دست به سوي غذا نمي برند) گفت! آيا شما غذا نمي خوريد؟ (۲۷)
و از اين كار احساس وحشت كرد، گفتند: نترس (ما رسولان پروردگار توئيم) و او را بشارت به تولد پسري دانا و هوشيار دادند. (۲۸)
در اين هنگام همسرش جلو آمد در حالي كه (از خوشحالي و تعجب) فرياد مي كشيد و به صورت خود زد و گفت (آيا پسري خواهم آورد در حالي كه) پيرزني نازا هستم؟! (۲۹)
گفتند پروردگارت چنين گفته است، و او حكيم و داناست. (۳۰)
***