تصمیم کبری

رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ ﴿١٧﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٨﴾

مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿١٩﴾

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا يَبْغِيَانِ ﴿٢٠﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢١﴾

يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ ﴿٢٢﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٣﴾

وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ ﴿٢٤﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٥﴾

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ ﴿٢٦﴾

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ ﴿٢٧﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٨﴾

يَسْأَلُهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ﴿٢٩﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٠﴾

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلَانِ ﴿٣١﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٢﴾

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانْفُذُوا ۚ لَا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ ﴿٣٣﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٤﴾

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِنْ نَارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنْتَصِرَانِ ﴿٣٥﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٦﴾

فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِ ﴿٣٧﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٨﴾

فَيَوْمَئِذٍ لَا يُسْأَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَلَا جَانٌّ ﴿٣٩﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٠﴾

يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ ﴿٤١﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٢﴾

هَٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ ﴿٤٣﴾

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ آنٍ ﴿٤٤﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٥﴾

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ ﴿٤٦﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٧﴾

ذَوَاتَا أَفْنَانٍ ﴿٤٨﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٩﴾

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿٥٠﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥١﴾

فِيهِمَا مِنْ كُلِّ فَاكِهَةٍ زَوْجَانِ ﴿٥٢﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٣﴾

مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ ۚ وَجَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ ﴿٥٤﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٥﴾

فِيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿٥٦﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٧﴾

كَأَنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ ﴿٥٨﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٩﴾

هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ ﴿٦٠﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦١﴾

وَمِنْ دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿٦٢﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٣﴾

مُدْهَامَّتَانِ ﴿٦٤﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٥﴾

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿٦٦﴾

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٧﴾

ترجمه صفحات 532/533

او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است! (17)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (18)

دو دریاى مختلف (شور و شیرین، گرم و سرد) را در کنار هم قرار داد، در حالى که با هم تماس دارند; (19)

در میان آن دو برزخى است که یکى بر دیگرى غلبه نمى‏ کند (و به هم نمى ‏آمیزند)! (20)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (21)

از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج مى‏ شود. (22)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى ‏کنید؟! (23)

و براى اوست کشتی هاى ساخته شده که در دریا به حرکت درمى ‏آیند و همچون کوهى هستند! (24)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (25)

همه کسانى که روى آن ( زمین) هستند فانى مى‏ شوند، (26)

و تنها ذات ذوالجلال و گرامى پروردگارت باقى مى‏ ماند! (27)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى ‏کنید؟! (28)

تمام کسانى که در آسمانها و زمین هستند از او تقاضا مى‏ کنند، و او هر روز در شان و کارى است! (29)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (30)

بزودى به حساب شما مى‏ پردازیم اى دو گروه انس و جن! (31)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (32)

اى گروه جن و انس! اگر مى ‏توانید از مرزهاى آسمانها و زمین بگذرید، پس بگذرید، ولى هرگز نمى‏ توانید، مگر با نیرویى (فوق العاده)! (33)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (34)

شعله ‏هایى از آتش بى‏ دود، و دودهایى متراکم بر شما فرستاده مى‏ شود; و نمى ‏توانید از کسى یارى بطلبید! (35)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (36)

در آن هنگام که آسمان شکافته شود و همچون روغن مذاب گلگون گردد (حوادث هولناکى رخ مى‏ دهد که تاب تحمل آن را نخواهید داشت)! (37)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (38)

در آن روز هیچ کس از انس و جن از گناهش سؤال نمى ‏شود (و همه چیز روشن است)! (39)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (40)

مجرمان از چهره‏ هایشان شناخته مى‏ شوند; و آنگاه آنها را از موهاى پیش سر، و پاهایشان مى‏ گیرند (و به دوزخ مى ‏افکنند)! (41)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (42)

این همان دوزخى است که مجرمان آن را انکار مى ‏کردند! (43)

امروز در میان آن و آب سوزان در رفت و آمدند! (44)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (45)

و براى کسى که از مقام پروردگارش بترسد، دو باغ بهشتى است! (46)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (47)

(آن دو باغ بهشتى) داراى انواع نعمتها و درختان پرطراوت است! (48)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى ‏کنید؟! (49)

در آنها دو چشمه همیشه جارى است! (50)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (51)

در آن دو، از هر میوه ‏اى دو نوع وجود دارد (هر یک از دیگرى بهتر)! (52)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (53)

این در حالى است که آنها بر فرش هایى تکیه کرده ‏اند با آسترهائى از دیبا و ابریشم، و میوه ‏هاى رسیده آن دو باغ بهشتى در دسترس است! (54)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (55)

در آن باغهاى بهشتى زنانى هستند که جز به همسران خود عشق نمى‏ ورزند; و هیچ انس و جن پیش از اینها با آنان تماس نگرفته است. (56)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (57)

آنها همچون یاقوت و مرجانند! (58)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (59)

آیا جزاى نیکى جز نیکى است؟! (60)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (61)

و پایین تر از آنها، دو باغ بهشتى دیگر است. (62)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (63)

هر دو خرم و سرسبزند! (64)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (65)

در آنها دو چشمه جوشنده است! (66)

پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏ کنید؟! (67)