تصمیم کبری

آیات صفحات 536/537

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿٥١﴾

لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ﴿٥٢﴾

فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٥٣﴾

فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ﴿٥٤﴾

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ﴿٥٥﴾

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ﴿٥٦﴾

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾

أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ ﴿٥٨﴾

أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿٥٩﴾

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٦٠﴾

عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾

أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣﴾

أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿٦٤﴾

لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿٦٥﴾

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦﴾

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧﴾

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ ﴿٦٨﴾

أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ﴿٦٩﴾

لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿٧٠﴾

أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ﴿٧١﴾

أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ ﴿٧٢﴾

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ ﴿٧٣﴾

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿٧٤﴾

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿٧٥﴾

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿٧٦﴾

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿٧٧﴾

فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ ﴿٧٨﴾

لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾

تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٨٠﴾

أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ﴿٨١﴾

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾

وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿٨٤﴾

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾

فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿٨٦﴾

تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿٨٧﴾

فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿٨٨﴾

فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ ﴿٨٩﴾

وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿٩٠﴾

فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿٩١﴾

وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ ﴿٩٢﴾

فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ ﴿٩٣﴾

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿٩٤﴾

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿٩٥﴾

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿٩٦﴾

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿١﴾

لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿٢﴾

هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿٣﴾

ترجمه صفحات 536/537

سپس شما اى گمراهان تکذیب ‏کننده! (51)

قطعا از درخت زقوم مى ‏خورید، (52)

و شکمها را از آن پر مى‏ کنید، (53)

و روى آن از آب سوزان مى‏ نوشید، (54)

و همچون شتران مبتلا به بیمارى عطش، از آن مى ‏آشامید! (55)

این است وسیله پذیرایى از آنها در قیامت! (56)

»ما شما را آفریدیم; پس چرا (آفرینش مجدد را) تصدیق نمى ‏کنید؟! (57)

آیا از نطفه ‏اى که در رحم مى‏ ریزید آگاهید؟! (58)

آیا شما آن را (در دوران جنینى) آفرینش (پى در پى) مى‏ دهید یا ما آفریدگاریم؟! (59)

ما در میان شما مرگ را مقدر ساختیم; و هرگز کسى بر ما پیشى نمى‏ گیرد! (60)

تا گروهى را به جاى گروه دیگرى بیاوریم و شما را در جهانى که نمى ‏دانید آفرینش تازه ‏اى بخشیم! (61)

شما عالم نخستین را دانستید; چگونه متذکر نمى ‏شوید (که جهانى بعد از آن است)؟! (62)

آیا هیچ درباره آنچه کشت مى‏ کنید اندیشیده ‏اید؟! (63)

آیا شما آن را مى‏ رویانید یا ما مى ‏رویانیم؟! (64)

هرگاه بخواهیم آن را مبدل به کاه در هم کوبیده مى‏ کنیم که تعجب کنید! (65)

(بگونه‏ اى که بگویید:) براستى ما زیان کرده ‏ایم، (66)

بلکه ما بکلى محرومیم! (67)

آیا به آبى که مى‏ نوشید اندیشیده ‏اید؟! (68)

آیا شما آن را از ابر نازل کرده ‏اید یا ما نازل مى‏ کنیم؟! (69)

هرگاه بخواهیم، این آب گوارا را تلخ و شور قرار مى‏ دهیم; پس چرا شکر نمى‏ کنید؟! (70)

آیا درباره آتشى که مى ‏افروزید فکر کرده ‏اید؟! (71)

آیا شما درخت آن را آفریده ‏اید یا ما آفریده ‏ایم؟! (72)

ما آن را وسیله یادآورى (براى همگان)و وسیله زندگى براى مسافران قرار داده ‏ایم! (73)

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را پاک و منزه بشمار)! (74)

سوگند به جایگاه ستارگان (و محل طلوع و غروب آنها)! (75)

و این سوگندى است بسیار بزرگ، اگر بدانید! (76)

که آن، قرآن کریمى است، (77)

که در کتاب محفوظى جاى دارد، (78)

و جز پاکان نمى‏ توانند به آن دست زنند ( دست یابند). (79)

آن از سوى پروردگار عالمیان نازل شده; (80)

آیا این سخن را ( این قرآن را با اوصافى که گفته شد) سست و کوچک مى‏ شمرید، (81)

و به جاى شکر روزی هایى که به شما داده شده آن را تکذیب مى ‏کنید؟! (82)

پس چرا هنگامى که جان به گلوگاه مى‏ رسد (توانایى بازگرداندن آن را ندارید)؟! (83)

و شما در این حال نظاره مى‏ کنید (و کارى از دستتان ساخته نیست); (84)

و ما از شما به او نزدیکتریم ولى نمى‏ بینید! (85)

اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمى‏ شوید، (86)

پس آن (روح) را بازگردانید اگر راست مى‏ گویید! (87)

پس اگر او از مقربان باشد، (88)

در روح و ریحان و بهشت پرنعمت است! (89)

اما اگر از اصحاب یمین باشد، (90)

(به او گفته مى‏ شود:) سلام بر تو از سوى دوستانت که از اصحاب یمینند! (91)

اما اگر او از تکذیب‏ کنندگان گمراه باشد، (92)

با آب جوشان دوزخ از او پذیرایى مى‏ شوید! (93)

و سرنوشت او ورود در آتش جهنم است، (94)

این مطلب حق و یقین است! (95)

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزه بشمار)! (96)

آنچه در آسمانها و زمين است براي خدا تسبيح مي ‏گويند، و او عزيز و حكيم است. (۱)

مالكيت (و حاكميت) آسمانها و زمين از آن او است، زنده مي‏كند و مي‏ ميراند، و او بر هر چيز قادر است. (۲)

اول و آخر و ظاهر و باطن او است، از هر چيز آگاه است. (۳)