تصمیم کبری

د آهنگآیات صفحات 578/579

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ﴿٢٠﴾

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ ﴿٢١﴾

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ﴿٢٣﴾

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ ﴿٢٤﴾

تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ﴿٢٥﴾

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ ﴿٢٦﴾

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ ﴿٢٧﴾

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ ﴿٢٨﴾

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ﴿٢٩﴾

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ﴿٣٠﴾

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴿٣١﴾

وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿٣٢﴾

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ ﴿٣٣﴾

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ﴿٣٤﴾

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ﴿٣٥﴾

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى ﴿٣٦﴾

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ ﴿٣٧﴾

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٣٨﴾

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ ﴿٣٩﴾

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ ﴿٤٠﴾

هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا ﴿١﴾

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ﴿٢﴾

إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا ﴿٣﴾

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا ﴿٤﴾

إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا ﴿٥﴾

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا ﴿٦﴾

يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا ﴿٧﴾

وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا ﴿٨﴾

إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا ﴿٩﴾

إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا ﴿١٠﴾

فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا ﴿١١﴾

وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا ﴿١٢﴾

مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۖ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا ﴿١٣﴾

وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا ﴿١٤﴾

وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا ﴿١٥﴾

قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا ﴿١٦﴾

وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا ﴿١٧﴾

عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا ﴿١٨﴾

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا ﴿١٩﴾

وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا ﴿٢٠﴾

عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ ۖ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا ﴿٢١﴾

إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا ﴿٢٢﴾

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا ﴿٢٣﴾

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا ﴿٢٤﴾

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ﴿٢٥﴾

ترجمه صفحات 578/579

چنين نيست كه شما مي ‏پنداريد (و دلايل معاد را مخفي مي‏شمريد) بلكه شما دنياي زودگذر را دوست داريد (و هوسراني بيقيد و شرط را). (۲۰)

و آخرت را رها مي‏كنيد. (۲۱)

در آن روز صورتهائي شاداب و مسرور است. (۲۲)

و به پروردگارش مي‏نگرد! (۲۳)

و در آن روز صورتهائي درهم كشيده است. (۲۴)

زيرا مي‏داند عذابي در مورد او انجام مي‏شود كه پشت را درهم مي‏شكند! (۲۵)

چنين نيست، او هرگز ايمان نمي ‏آورد تا جان به گلوگاهش ‍ رسد. (۲۶)

و گفته شود: آيا كسي هست كه اين بيمار را از مرگ نجات دهد؟! (۲۷)

و يقين به فراق از دنيا پيدا كند. (۲۸)

و ساق پاها (از شدت جان دادن) به هم مي‏پيچيد. (۲۹)

(آري) در آن روز مسير همه به سوي (دادگاه) پروردگارت خواهد بود. (۳۰)

او هرگز ايمان نياورد و نماز نخواند (۳۱)

بلكه تكذيب كرد، و روي گردان شد. (۳۲)

سپس به سوي خانواده خود بازگشت در حالي كه متكبرانه قدم بر مي‏داشت. (۳۳)

عذاب الهي براي تو شايسته تر است، شايسته تر! (۳۴)

سپس عذاب الهي براي تو شايسته تر است، شايسته تر! (۳۵)

آيا انسان گمان مي‏كند بيهوده و بيهدف رها مي‏شود؟ (۳۶)

آيا او نطفه ‏اي از مني كه در رحم ريخته مي‏شود نبود؟ (۳۷)

سپس به صورت خون بسته در آمد، و او را آفريد و موزون ساخت ؟ (۳۸)

و از او دو زوج مذكر و مؤ نث آفريد. (۳۹)

آيا چنين كسي قادر نيست كه مردگان را زنده كند؟! (۴۰)

آیا زمانى طولانى بر انسان گذشت که چیز قابل ذکرى نبود؟! (1)

ما انسان را از نطفه مختلطى آفریدیم، و او را مى ‏آزماییم; (بدین جهت) او را شنوا و بینا قرار دادیم! (2)

ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاکر باشد (و پذیرا گردد) یا ناسپاس! (3)

ما براى کافران، زنجیرها و غلها و شعله‏ هاى سوزان آتش آماده کرده‏ ایم! (4)

به یقین ابرار (و نیکان) از جامى مى‏ نوشند که با عطر خوشى آمیخته است، (5)

از چشمه‏اى که بندگان خاص خدا از آن مى‏ نوشند، و از هر جا بخواهند آن را جارى مى‏ سازند! (6)

آنها به نذر خود وفا مى‏ کنند، و از روزى که شر و عذابش گسترده است مى‏ ترسند، (7)

و غذاى (خود) را با اینکه به آن علاقه (و نیاز) دارند، به «مسکین‏» و «یتیم‏» و «اسیر» مى‏ دهند! (8)

(و مى‏ گویند:) ما شما را بخاطر خدا اطعام مى‏ کنیم، و هیچ پاداش و سپاسى از شما نمى‏ خواهیم! (9)

ما از پروردگارمان خائفیم در آن روزى که عبوس و سخت است! (10)

(بخاطر این عقیده و عمل) خداوند آنان را از شر آن روز نگه مى‏ دارد و آنها را مى ‏پذیرد در حالى که غرق شادى و سرورند! (11)

و در برابر صبرشان، بهشت و لباسهاى حریر بهشتى را به آنها پاداش مى‏ دهد! (12)

این در حالى است که در بهشت بر تختهاى زیبا تکیه کرده ‏اند، نه آفتاب را در آنجا مى‏ بینند و نه سرما را! (13)

و در حالى است که سایه‏ هاى درختان بهشتى بر آنها فرو افتاده و چیدن میوه‏ هایش بسیار آسان است! (14)

و در گرداگرد آنها ظرفهایى سیمین و قدح هایى بلورین مى‏ گردانند (پر از بهترین غذاها و نوشیدنى‏ ها)، (15)

ظرفهاى بلورینى از نقره، که آنها را به اندازه مناسب آماده کرده ‏اند! (16)

و در آنجا از جام هایى سیراب مى‏شوند که لبریز از شراب طهورى آمیخته با زنجبیل است، (17)

از چشمه‏ اى در بهشت که نامش سلسبیل است! (18)

و بر گردشان (براى پذیرایى) نوجوانانى جاودانى مى‏ گردند که هرگاه آنها را ببینى گمان مى ‏کنى مروارید پراکنده‏ اند! (19)

و هنگامى که آنجا را ببینى نعمت ها و ملک عظیمى را مى‏ بینى! (20)

بر اندام آنها ( بهشتیان) لباس هایى است از حریر نازک سبزرنگ، و از دیباى ضخیم، و با دستبندهایى از نقره آراسته ‏اند، و پروردگارشان شراب طهور به آنان مى ‏نوشاند! (21)

این پاداش شماست، و سعى و تلاش شما مورد قدردانى است! (22)

مسلما ما قرآن را بر تو نازل کردیم! (23)

پس در (تبلیغ و اجراى) حکم پروردگارت شکیبا (و با استقامت) باش، و از هیچ گنهکار یا کافرى از آنان اطاعت مکن! (24)

و نام پروردگارت را هر صبح و شام به یاد آور! (25)