تصمیم کبری

عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ ﴿١﴾

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ﴿٢﴾

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿٣﴾

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ﴿٦﴾

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ﴿٧﴾

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ﴿٨﴾

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ﴿٩﴾

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا ﴿١٠﴾

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ﴿١١﴾

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ﴿١٢﴾

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ﴿١٣﴾

وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا ﴿١٤﴾

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ﴿١٥﴾

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا ﴿١٦﴾

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ﴿١٧﴾

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿١٨﴾

وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿١٩﴾

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ﴿٢١﴾

لِلطَّاغِينَ مَآبًا ﴿٢٢﴾

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ﴿٢٣﴾

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ﴿٢٥﴾

جَزَاءً وِفَاقًا ﴿٢٦﴾

إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ﴿٢٧﴾

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ﴿٢٨﴾

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا ﴿٢٩﴾

فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿٣٢﴾

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿٣٣﴾

وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿٣٤﴾

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿٣٥﴾

جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ﴿٣٦﴾

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿٣٧﴾

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿٣٨﴾

ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا ﴿٣٩﴾

إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا ﴿٤٠﴾

وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ﴿١﴾

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا ﴿٢﴾

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا ﴿٣﴾

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا ﴿٤﴾

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ﴿٥﴾

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ﴿٩﴾

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً ﴿١١﴾

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿١٢﴾

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ ﴿١٣﴾

فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ ﴿١٥﴾

ترجمه صفحات 582/583

آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال مى‏ کنند؟! (1)

از خبر بزرگ و پراهمیت (رستاخیز)! (2)

همان خبرى که پیوسته در آن اختلاف دارند! (3)

چنین نیست که آنها فکر مى‏ کنند، و بزودى مى ‏فهمند! (4)

باز هم چنین نیست که آنها مى‏ پندارند، و بزودى مى‏ فهمند (که قیامت حق است)! (5)

آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟! (6)

و کوه‏ها را میخ هاى زمین؟! (7)

و شما را بصورت زوجها آفریدیم! (8)

و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم، (9)

و شب را پوششى (براى شما)، (10)

و روز را وسیله ‏اى براى زندگى و معاش! (11)

و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم! (12)

و چراغى روشن و حرارت‏ بخش آفریدیم! (13)

و از ابرهاى باران‏زا آبى فراوان نازل کردیم، (14)

تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم، (15)

و باغهایى پردرخت! (16)

(آرى) روز جدایى، میعاد همگان است! (17)

روزى که در «صور» دمیده مى ‏شود و شما فوج فوج (به محشر) مى ‏آیید! (18)

و آسمان گشوده مى شود و بصورت درهاى متعددى درمى ‏آید! (19)

و کوه‏ها به حرکت درمى ‏آید و بصورت سرابى مى ‏شود! (20)

مسلما (در آن روز) جهنم کمینگاهى است بزرگ، (21)

و محل بازگشتى براى طغیانگران! (22)

مدتهاى طولانى در آن مى‏ مانند! (23)

در آنجا نه چیز خنکى مى ‏چشند و نه نوشیدنى گوارایى، (24)

جز آبى سوزان و مایعى از چرک و خون! (25)

این مجازاتى است موافق و مناسب (اعمالشان)! (26)

چرا که آنها هیچ امیدى به حساب نداشتند، (27)

و آیات ما را بکلى تکذیب کردند! (28)

و ما همه چیز را شمارش و ثبت کرده ‏ایم! (29)

پس بچشید که چیزى جز عذاب بر شما نمى ‏افزاییم! (30)

مسلما براى پرهیزگاران نجات و پیروزى بزرگى است: (31)

باغهایى سرسبز، و انواع انگورها، (32)

و حوریانى بسیار جوان و هم‏سن و سال، (33)

و جامهایى لبریز و پیاپى (از شراب طهور)! (34)

در آنجا نه سخن لغو و بیهوده ‏اى مى‏ شنوند و نه دروغى! (35)

این کیفرى است از سوى پروردگارت و عطیه ‏اى است کافى! (36)

همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بى اجازه او سخنى بگوید (یا شفاعتى کند)! (37)

« روزى که «روح‏» و «ملائکه‏» در یک صف مى‏ ایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمى‏ گویند، و (آنگاه که مى‏ گویند) درست مى ‏گویند! (38)

آن روز حق است; هر کس بخواهد راهى به سوى پروردگارش برمى‏ گزیند! (39)

و ما شما را از عذاب نزدیکى بیم دادیم! این عذاب در روزى خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهاى خود فرستاده مى ‏بیند، و کافر مى‏ گوید: «اى کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمى‏ شدم)!» (40)

سوگند به فرشتگانى که (جان مجرمان را بشدت از بدنهایشان) برمى کشند، (1)

و فرشتگانى که (روح مؤمنان) را با مدارا و نشاط جدا مى‏ سازند، (2)

و سوگند به فرشتگانى که (در اجراى فرمان الهى) با سرعت حرکت مى‏ کنند، (3)

و سپس بر یکدیگر سبقت مى‏ گیرند، (4)

و آنها که امور را تدبیر مى‏ کنند! (5)

آن روز که زلزله‏ هاى وحشتناک همه چیز را به لرزه درمى ‏آورد، (6)

و بدنبال آن، حادثه دومین ( صیحه عظیم محشر) رخ مى ‏دهد، (7)

دل هایى در آن روز سخت مضطرب است، (8)

و چشم هاى آنان از شدت ترس فروافتاده است! (9)

(ولى امروز) مى‏ گویند: «آیا ما به زندگى مجدد بازمى‏ گردیم؟! (10)

آیا هنگامى که استخوانهاى پوسیده ‏اى شدیم (ممکن است زنده شویم)؟!» (11)

مى‏ گویند: «اگر قیامتى در کار باشد، بازگشتى است زیانبار!» (12)

ولى (بدانید) این بازگشت تنها با یک صیحه عظیم است! (13)

ناگهان همگى بر عرصه زمین ظاهر مى‏ گردند! (14)

آیا داستان موسى به تو رسیده است؟! (15)