تصمیم کبری

آیات صفحات 588/589

وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ ﴿١﴾

الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿٢﴾

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿٣﴾

أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ ﴿٤﴾

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿٥﴾

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٦﴾

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ ﴿٧﴾

وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ ﴿٨﴾

كِتَابٌ مَرْقُومٌ ﴿٩﴾

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾

الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿١١﴾

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿١٤﴾

كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ ﴿١٥﴾

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ ﴿١٦﴾

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ﴿١٨﴾

وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿١٩﴾

كِتَابٌ مَرْقُومٌ ﴿٢٠﴾

يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ﴿٢١﴾

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿٢٢﴾

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ ﴿٢٣﴾

تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ ﴿٢٤﴾

يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ ﴿٢٥﴾

خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ ﴿٢٦﴾

وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ ﴿٢٧﴾

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ﴿٢٨﴾

إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ﴿٢٩﴾

وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿٣٠﴾

وَإِذَا انْقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ ﴿٣١﴾

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ ﴿٣٢﴾

وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ ﴿٣٣﴾

فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿٣٤﴾

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ ﴿٣٥﴾

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ ﴿١﴾

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٢﴾

وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿٣﴾

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿٤﴾

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٥﴾

يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ ﴿٦﴾

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ ﴿٧﴾

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ﴿٨﴾

وَيَنْقَلِبُ إِلَىٰ أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿٩﴾

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ ﴿١٠﴾

فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا ﴿١١﴾

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴿١٢﴾

إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿١٣﴾

إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ ﴿١٤﴾

بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا ﴿١٥﴾

فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ ﴿١٦﴾

وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿١٧﴾

وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ ﴿١٨﴾

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ ﴿١٩﴾

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٢٠﴾

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ﴿٢١﴾

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ ﴿٢٢﴾

وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿٢٣﴾

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٢٤﴾

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿٢٥﴾

ترجمه صفحات 588/589

چنين نيست كه آنها (درباره قيامت خيال مي‏كنند) مسلما نامه اعمال فاجران در سجين است! (۷)

تو چه مي‏داني سجين چيست ؟ (۸)

نامه‏اي است رقم زده شده و سرنوشتي است حتمي. (۹)

واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (۱۰)

همانها كه روز قيامت را انكار مي‏كنند. (۱۱)

و تنها كساني آن را انكار مي‏كنند كه متجاوز و گنهكارند. (۱۲)

همان كس كه وقتي آيات ما بر او خوانده مي‏شود مي‏گويد: اين افسانه‏ هاي پيشينيان است! (۱۳)

چنين نيست كه آنها خيال مي‏كنند، بلكه اعمالشان چون زنگاري بر دلهايشان نشسته! (۱۴)

چنين نيست كه آنها مي‏ پندارند، بلكه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند. (۱۵)

سپس آنها مسلما وارد دوزخ مي‏شوند. (۱۶)

بعد به آنها گفته مي‏شود اين همان چيزي است كه آن را تكذيب مي‏كرديد! (۱۷)

چنان نيست كه آنها (درباره معاد) خيال مي‏كنند، بلكه نامه اعمال نيكان در عليين است. (۱۸)

و تو چه مي‏داني عليين چيست؟! (۱۹)

نامه‏اي است رقم زده شده و سرنوشتي است قطعي. (۲۰)

كه مقربان شاهد آنند. (۲۱)

مسلما نيكان در انواع نعمت متنعمند. (۲۲)

بر تخت هاي زيباي بهشتي تكيه كرده و به زيباييهاي بهشت مي‏نگرند. (۲۳)

در چهره‏ هاي آنها طراوت و نشاط نعمت را مي‏بيني. (۲۴)

آنها از شراب زلال دست نخورده سربسته‏اي سيراب مي‏شوند. (۲۵)

مهري كه بر آن نهاده شده از مشك است، و در اين نعمتهاي بهشتي بايد راغبان بر يكديگر پيشي گيرند! (۲۶)

اين شراب (طهور) ممزوج با تسنيم است. (۲۷)

همان چشمه‏اي كه مقربان از آن مي‏نوشند. (۲۸)

بدكاران (در دنيا) پيوسته به مؤ منان مي ‏خنديدند. (۲۹)

و هنگامي كه از كنار آنها (جمع مؤ منان) مي‏ گذشتند آنها را با اشارات مورد سخريه قرار مي‏دادند. (۳۰)

و هنگامي كه به سوي خانواده خود باز مي ‏گشتند مسرور و خندان بودند. (۳۱)

و هنگامي كه آنها (مؤ منان) را مي‏ديدند مي‏گفتند: اينها گمراهانند. (۳۲)

در حالي كه آنها هرگز ماءمور مراقبت و متكفل آنان (مؤ منان) نبودند. (۳۳)

ولي امروز مؤ منان به كفار مي ‏خندند. (۳۴)

در حالي كه بر تختهاي مزين بهشتي نشسته ‏اند و نگاه مي‏كنند. (۳۵)

آيا كفار پاداش اعمال خود را گرفتند؟! (۳۶)

در آن هنگام که آسمان ( کرات آسمانى) شکافته شود، (1)

و تسلیم فرمان پروردگارش شود -و سزاوار است چنین باشد- (2)

و در آن هنگام که زمین گسترده شود، (3)

و آنچه در درون دارد بیرون افکنده و خالى شود، (4)

و تسلیم فرمان پروردگارش گردد -و شایسته است که چنین باشد- (5)

اى انسان! تو با تلاش و رنج بسوى پروردگارت مى ‏روى و او را ملاقات خواهى کرد! (6)

پس کسى که نامه اعمالش به دست راستش داده شود، (7)

بزودى حساب آسانى براى او مى ‏شود، (8)

و خوشحال به اهل و خانواده‏اش بازمى‏ گردد. (9)

و اما کسى که نامه اعمالش به پشت سرش داده شود، (10)

بزودى فریاد مى‏ زند واى بر من که هلاک شدم! (11)

و در شعله‏ هاى سوزان آتش مى‏ سوزد. (12)

چرا که او در میان خانواده ‏اش پیوسته (از کفر و گناه خود) مسرور بود! (13)

او گمان مى ‏کرد هرگز بازگشت نمى‏ کند! (14)

آرى، پروردگارش نسبت به او بینا بود (و اعمالش را براى حساب ثبت کرد)! (15)

سوگند به شفق، (16)

و سوگند به شب و آنچه را جمع‏ آورى مى‏ کند، (17)

و سوگند به ماه آنگاه که بدر کامل مى‏ شود، (18)

که همه شما پیوسته از حالى به حال دیگر منتقل مى ‏شوید (تا به کمال برسید). (19)

پس چرا آنان ایمان نمى ‏آورند؟! (20)

و هنگامى که قرآن بر آنها خوانده مى ‏شود سجده نمى ‏کنند؟! (21)

بلکه کافران پیوسته آیات الهى را انکار مى ‏کنند! (22)

و خداوند آنچه را در دل پنهان مى ‏دارند بخوبى مى ‏داند! (23)

پس آنها را به عذابى دردناک بشارت ده! (24)

مگر کسانى که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده ‏اند، که براى آنان پاداشى است قطع ‏نشدنى! (25)