تصمیم کبری

آیات صفحات 592/593

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿١٦﴾

وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ ﴿١٧﴾

إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ ﴿١٨﴾

صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ﴿١﴾

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ﴿٢﴾

عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ ﴿٣﴾

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً ﴿٤﴾

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ﴿٥﴾

لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ ﴿٦﴾

لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ ﴿٧﴾

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ ﴿٨﴾

لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿٩﴾

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿١٠﴾

لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً ﴿١١﴾

فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿١٢﴾

فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ ﴿١٣﴾

وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ ﴿١٤﴾

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿١٥﴾

وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿١٦﴾

أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿١٧﴾

وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿١٨﴾

وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿١٩﴾

وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿٢٠﴾

فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ ﴿٢١﴾

لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ ﴿٢٢﴾

إِلَّا مَنْ تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾

فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ ﴿٢٤﴾

إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ ﴿٢٥﴾

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ﴿٢٦﴾

وَالْفَجْرِ ﴿١﴾

وَلَيَالٍ عَشْرٍ ﴿٢﴾

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿٣﴾

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ ﴿٥﴾

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿٧﴾

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ ﴿٨﴾

وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿٩﴾

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ ﴿١١﴾

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ ﴿١٢﴾

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾

فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ ﴿١٦﴾

كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ ﴿١٧﴾

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾

وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا ﴿١٩﴾

وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿٢٠﴾

كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ﴿٢١﴾

وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ﴿٢٢﴾

وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾

ترجمه صفحات 592/593

ولى شما زندگى دنیا را مقدم مى ‏دارید، (16)

در حالى که آخرت بهتر و پایدارتر است! (17)

این دستورها در کتب آسمانى پیشین (نیز) آمده است، (18)

در کتب ابراهیم و موسى. (19)

آيا داستان «غاشيه» (روز قيامت كه حوادث وحشتناكش همه را مي ‏پوشاند) به تو رسيده است؟!(۱)

چهره‏ هائي در آن روز خاشع و ذلت بار است. (۲)

آنها كه پيوسته عمل كرده و خسته شده‏اند (و نتيجه‏اي عائدشان نشده). (۳)

و در آتش سوزان وارد مي ‏گردند. (۴)

از چشمه اي فوق العاده داغ به آنها مي نوشانند.(۵)

طعامي جز از ضريع (خار خشك تلخ و بد بو) ندارند. (۶)

غذايي كه نه آنها را فربه مي‏كند و نه گرسنگي را فرو مي‏نشاند! (۷)

چهره ‏هايي در آن روز شاداب با طراوت است. (۸)

چرا كه از سعي و تلاش خود خشنود است. (۹)

در بهشتي است عالي! (۱۰)

كه در آن هيچ سخن لغو و بيهوده‏اي نمي‏ شنوي. (۱۱)

در آن چشمه ‏هاي جاري است. (۱۲)

در آن تختهاي زيباي بلند است. (۱۳)

و قدح هائي كه در كنار اين چشمه‏ ها نهاده. (۱۴)

و بالشها و پشتيهاي صف داده شده. (۱۵)

و فرشهاي فاخر گسترده! (۱۶)

آيا آنها به شتر نمي ‏نگرند چگونه آفريده شده ؟ (۱۷)

و به آسمان نگاه نمي ‏كنند كه چگونه بر پا شده ؟ (۱۸)

و به كوهها كه چگونه در جاي خود نصب گرديده ؟ (۱۹)

و به زمين كه چگونه مسطح گشته ؟ (۲۰)

پس تذكر ده تو فقط تذكر دهنده‏اي. (۲۱)

تو مسلط بر آنها نيستي كه مجبورشان (بر ايمان) كني. (۲۲)

مگر كسي كه پشت كند و كافر شود. (۲۳)

كه خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات مي‏كند. (۲۴)

مسلما بازگشت آنها به سوي ما است. (۲۵)

و مسلما حساب آنها با ما است. (۲۶)

به سپیده دم سوگند، (1)

و به شبهاى ده گانه، (2)

و به زوج و فرد، (3)

و به شب، هنگامى که (به سوى روشنایى روز) حرکت مى ‏کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)! (4)

آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمى براى صاحبان خرد نیست؟! (5)

آیا ندیدى پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟! (6)

و با آن شهر «ارم‏» باعظمت، (7)

همان شهرى که مانندش در شهرها آفریده نشده بود! (8)

و قوم «ثمود» که صخره ‏هاى عظیم را از (کنار) دره مى ‏بریدند (و از آن خانه و کاخ مى ‏ساختند)! (9)

و فرعونى که قدرتمند و شکنجه‏ گر بود، (10)

همان اقوامى که در شهرها طغیان کردند، (11)

و فساد فراوان در آنها به بار آوردند; (12)

به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت! (13)

به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است! (14)

اما انسان هنگامى که پروردگارش او را براى آزمایش، اکرام مى ‏کند و نعمت مى‏ بخشد (مغرور مى‏ شود و) مى ‏گوید: «پروردگارم مرا گرامى داشته است!» (15)

و اما هنگامى که براى امتحان، روزیش را بر او تنگ مى‏ گیرد (مایوس مى ‏شود و) مى ‏گوید: پروردگارم مرا خوار کرده است!» (16)

چنان نیست که شما مى ‏پندارید; شما یتیمان را گرامى نمى ‏دارید، (17)

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمى‏ کنید، (18)

و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده مى‏ خورید، (19)

و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادى مرتکب مى‏ شوید)! (20)

چنان نیست که آنها مى‏ پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود، (21)

و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند، (22)

و در آن روز جهنم را حاضر مى‏ کنند; (آرى) در آن روز انسان متذکر مى ‏شود; اما این تذکر چه سودى براى او دارد؟! (23)