تصمیم کبری

سجده واجبه

آیات صفحات 596/597

لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى ﴿١٥﴾

الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٦﴾

وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى ﴿١٧﴾

الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَىٰ ﴿١٩﴾

إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ ﴿٢٠﴾

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ﴿٢١﴾

وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ ﴿٤﴾

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ ﴿٥﴾

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ ﴿٦﴾

وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ ﴿٨﴾

فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿٩﴾

وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿١٠﴾

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿١١﴾

وَوَضَعْنَا عَنْكَ وِزْرَكَ ﴿٢﴾

الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ ﴿٣﴾

وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ ﴿٤﴾

فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿٥﴾

إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿٦﴾

فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ ﴿٧﴾

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَارْغَبْ ﴿٨﴾

وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ﴿١﴾

وَطُورِ سِينِينَ ﴿٢﴾

وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ﴿٣﴾

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿٤﴾

ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ﴿٥﴾

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿٦﴾

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ﴿٧﴾

أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ﴿٨﴾

خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿٢﴾

اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ ﴿٣﴾

الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿٤﴾

عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿٥﴾

كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ ﴿٦﴾

أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ ﴿٧﴾

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ ﴿٨﴾

أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ ﴿٩﴾

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ ﴿١٠﴾

أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ ﴿١١﴾

أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ ﴿١٢﴾

أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٣﴾

أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾

كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿١٦﴾

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ ﴿١٧﴾

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ﴿١٩﴾(سجده واجب)

ترجمه صفحات 596/597

کسی جز بدبخت ترین مردم وارد آن نمی شود؛ (15)

همان کس که (آیات خدا را) تکذیب کرد و به آن پشت نمود. (16)

و بزودی باتقواترین مردم از آن دور داشته می شود، (17)

همان کس که مال خود را (در راه خدا) می بخشد تا پاک شود. (18)

و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد، (19)

بلکه تنها هدفش جلب رضای پروردگار بزرگ اوست؛ (20)

و بزودی راضی و خشنود می شود. (21)

به نام خدا كه رحمتش بى‏ اندازه است‏ و مهربانى ‏اش هميشگى

قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)، (1)

و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد، (2)

که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است! (3)

و مسلما آخرت براى تو از دنیا بهتر است! (4)

و بزودى پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوى! (5)

آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟! (6)

و تو را گمشده یافت و هدایت کرد، (7)

و تو را فقیر یافت و بى‏ نیاز نمود، (8)

حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن، (9)

و سؤال ‏کننده را از خود مران، (10)

و نعمتهاى پروردگارت را بازگو کن! (11)

به نام خدا كه رحمتش بى‏ اندازه است ‏و مهربانى ‏اش هميشگى

آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم، (1)

و بار سنگین تو را از تو برنداشتیم؟! (2)

همان بارى که سخت بر پشت تو سنگینى مى ‏کرد! (3)

و آوازه تو را بلند ساختیم! (4)

به یقین با (هر) سختى آسانى است! (5)

(آرى) مسلما با (هر) سختى آسانى است، (6)

پس هنگامى که از کار مهمى فارغ مى‏ شوى به مهم دیگرى پرداز، (7)

و به سوى پروردگارت توجه کن! (8)

به نام خدا كه رحمتش بى‏ اندازه است‏ و مهربانى ‏اش هميشگى

قسم به انجیر و زیتون [یا: قسم به سرزمین شام و بیت المقدس]،(1)

و سوگند به «طور سینین»،(2)

و قسم به این شهر امن [مکه]،(3)

که ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریدیم،(4)

سپس او را به پایین ترین مرحله بازگرداندیم،(5)

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند که برای آن ها پاداشی تمام نشدنی است!(6)

پس چه چیز سبب می شود که بعد از این همه (دلایل روشن) روز جزا را انکار کنی؟!(7)

آیا خداوند بهترین حکم کنندگان نیست؟!(8)

به نام خدا كه رحمتش بى‏ اندازه است‏ و مهربانى ‏اش هميشگى

بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید، (1)

همان کس که انسان را از خون بسته‏ اى خلق کرد! (2)

بخوان که پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است، (3)

همان کسى که بوسیله قلم تعلیم نمود، (4)

و به انسان آنچه را نمى ‏دانست یاد داد! (5)

چنین نیست (که شما مى ‏پندارید) به یقین انسان طغیان مى‏ کند، (6)

از اینکه خود را بى ‏نیاز ببیند! (7)

و به یقین بازگشت (همه) به سوى پروردگار تو است! (8)

به من خبر ده آیا کسى که نهى مى‏ کند، (9)

بنده ‏اى را به هنگامى که نماز مى‏ خواند (آیا مستحق عذاب الهى نیست)؟! (10)

به من خبر ده اگر این بنده به راه هدایت باشد، (11)

یا مردم را به تقوا فرمان دهد (آیا نهى کردن او سزاوار است)؟! (12)

به من خبر ده اگر (این طغیانگر) حق را انکار کند و به آن پشت نماید (آیا مستحق مجازات الهى نیست)؟! (13)

آیا او ندانست که خداوند (همه اعمالش را) مى ‏بیند؟! (14)

چنان نیست که او خیال مى‏ کند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصیه ‏اش ( موى پیش سرش) را گرفته (و به سوى عذاب مى ‏کشانیم)، (15)

همان ناصیه دروغگوى خطاکار را! (16)

سپس هر که را مى ‏خواهد صدا بزند (تا یاریش کند)! (17)

ما هم بزودى ماموران دوزخ را صدا مى ‏زنیم (تا او را به دوزخ افکنند)! (18)

چنان نیست (که آن طغیانگر مى ‏پندارد); هرگز او را اطاعت مکن، و سجده نما و (به خدا) تقرب جوى! (19)